Zmieniać się to znaczy żyć!

Witaj,

Większość z nas podróżuje przez życie ze sporym  bagażem, czasem zdecydowanie zbyt dużym. Czy nie powinniśmy zastanowić sie przez chwilę i zapytać samych siebie, dlaczego jesteśmy tak przywiązani do przedmiotów?Dla wielu ludzi posiadane dobra materialne są dowodem istnienia. Świadomie czy nie, wiążą swoją tożsamość i własny wizerunek z tym, co mają. Im więcej mają, tym czują się bezpieczniejsi, bardziej spełnieni. Wszystko staje się przedmiotem pożądania: rzeczy, interesy, dzieła sztuki, wiedza, mysli, przyjaciele, kochankowie, podróze, Bóg i nawet ego.

Ludzie konsumują, nabywają, gromadzą, kolekcjonują- innych ludzi, kontakty, dyplomy, tytuły i zapominają, że pożądanie zmienia ich w istoty podporządkowane coraz liczniejszym pragnieniom.

Wiele naszych rzeczy jest zupełnie niepotrzebnych, ale dociera to do nas dopiero w chwili, gdy je utracimy. Używaliśmy ich, ponieważ kupiliśmy je pewnego dnia, a nie dlatego, że były niezbędne. Jak wiele przedmiotów kupujemy dlatego , ze je widzimy u innych?

Uporządkowanie życia wymaga czasami dokonania bolesnych wyborów. Wielu ludzi żyje w otoczeniu- dosłownie ton przedmiotów, na których im nie zależy i które nie są im potrzebne. Nie potrafią się zdobyć na zastanowienie, co z nimi zrobić, nie mają odruchu, by je oddać, sprzedać lub wyrzucić. Są przywiązani do przeszłości, przodków, wspomnień, ale zapominają o terazniejszości i nie myślą  o przyszłości.

Aby coś wyrzucić, potrzeba wysiłku. Nie chodzi o pozbycie się rzeczy, bo to łatwe, ale o ocenę, co jest potrzebne, a co nie. Trudno oderwać się od niektórych przedmiotów. Ale po pewnym czasie odczuwamy ogromną satysfakcję.

Tracimy mnóstwo energii, zapełniając przestrzeń. Urządzamy salon,, naśladując pomysły z czasopism wnętrzarskich. Wiele czasu zajmuje nam najpierw szukanie określonych rzeczy, a pózniej ich porządkowanie, czyszczenie.

Nasza kultura z trudnością toleruje tych, którzy wybierają skromne życie, ponieważ stanowią oni zagrożenie dla gospodarki i społeczeństwa konsumpcyjnego. Osoby te są uważane za jednostki podejrzane, nawet z marginesu. Ludzie , którzy z wyboru żyją skromnie, mało marnują, bawią się rzadko, albo  nigdy, są nazywani skąpcami, hipokrytami, osobami aspołecznymi.

Zmieniać się to znaczy żyć.

Wiele osób mówi, że w młodości zaznało biedy iże wyrzucenie czegoś wywołuję  u nich poczucie winy, kojarzy się bowiem z marnotrawstwem, rozrzutnością.

Poza tym czy wspomnienia są dla nas aż takim dobrodziejstwem? Czy czynią nas szczęśliwszymi.? Mówi  się, ze rzeczy mają duszę. Ale czy przywiązanie do przeszłości powinno zawładnąć naszą przyszłością? No cóż sama borykam się z tym przywiązaniem do przeszłości.

Pozdrawiam, Marysia

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.