KISZONE WARZYWA

Witaj,

Spróbujcie!
Warto.
Kiszonka przed zalaniem i obciążeniem składników
Moje Wybrane Składniki:
buraki (duża zawartość cukru!) 🙂
kalafior
papryka
cukinia
marchew
czarna rzepa
świeży imbir
czosnek
gorczyca
chrzan
ostra papryka (świeża)
Wykonanie:
Składniki ( W DOWOLNYCH PROPORCJACH), wymyj, obierz, pokrój w dowolne kształty i ułóż ciasno w słoju lub kamiennym garnuszku. Zalej całość zalewą (na litr bardzo ciepłej wody ok. 2 spore łyżki soli kamiennej lub wedle gustu (niektóre źródła zalecają od 3 aż do 8 dag soli na litr wody, lub w przypadku warzyw poszatkowanych drobno 1 do 3% całej masy warzyw). Obciąż od góry wyparzonym kamieniem tak, by kiszonka cała była zalana wodą. Przechowuj w temperaturze 15-20 stopni 2-3 dni, następnie w temperaturze 8-12 (okres przejściowy – dojrzewanie kiszonki), zaś gotową kiszonkę w temperaturze 4-8 stopni.Jeśli nie masz takich warunków kiszonkę trzeba zawekować by nie uległa zepsuciu, albo… robić jej niewielkie ilości i sukcesywnie spożywać. 😀 Pasteryzacja zawsze pozbawia produkt części witamin i nieco zmienia smak kiszonki. Jedyne o czym musisz wówczas pamiętać to by kiszonka CAŁY CZAS była przykryta wodą. W przeciwnym razie może dojść do pleśnienia wierzchniej warstwy kiszonki.
Bawcie się dobrze!
Na zdrowie!

Ten popularny chwast doskonały na chorą dwunastnicę.

Witaj,

Przed laty ślaz zaniedbany najczęściej można było spotkać najczęściej przy drogach. Obecnie roślina ta pojawia się na łąkach, w ogrodach i sadach oraz na polach uprawnych (choćby w burakach cukrowych), na nieużytkach i ugorach. Najczęściej występuje w słonecznych, ciepłych miejscach, na lekkiej i piaszczystej ziemi. Nie oznacza to natomiast, że na innych glebach się nie pokaże. – Zależnie od odmiany, ślaz zaniedbany to jednoroczna albo 2-letnia roślina lub bylina, ale w naszych warunkach jest to przeważnie jednoroczna roślina .

 

Ślaz zaniedbany jako chwast

Ślaz mógłby z powodzeniem pełnić rolę rośliny ozdobnej za sprawą swoich jasnoróżowych kwiatów (kwitnie od czerwca czasem do września, a czasem do początku października) i zielonych liści z karbowanymi brzegami, lecz trzeba pamiętać, że jest to chwast. Płoży się przy ziemi.


Ślaz zaniedbany w ogrodzie
Ślaz zaniedbany ma liście lekko owłosione, o kształcie sercowatym z karbowanymi brzegami. Kwiaty tej rośliny są drobne i mają lekko różową barwę.Fot. (Pixabay.com)

– Zagłusza inne rośliny, zabiera im wodę i cenne składniki mineralne z ziemi  – Naturalne metody tępienia nie zdadzą tutaj egzaminu. Można by zastosować środki chemiczne, jednakże herbicydy, czyli środki ochrony roślin, działają wtedy, gdy za oknem jest plus 10 stopni Celsjusza lub więcej. W okresie jesienno-zimowym mogą zatem być nieskuteczne. Trzeba zastosować metodę mechaniczną, czyli po prostu wyrwać i wyrzucić ten chwast.

Ślaz zaniedbany – właściwości lecznicze

Jednak ślaz zaniedbany to nie tylko chwast, to również roślina o wielu leczniczych właściwościach. Można zrobić z niego napary, odwary i wywary. Wykorzystywane są również herbatki i płukanki, które zawierają w składzie tę roślinę. Wykazuje ona działanie przeciwzapalne oraz przeciwbiegunkowe. Polecana jest też na zaparcia i różne zaburzenia trawienia. Natomiast płukanka ze ślazu pomoże na bolące gardło, a napar – na zapchany nos, bolące ucho i ogólnie wspomoże walkę z przeziębieniem.

Herbatka ze ślazu zalecana jest osobom cierpiącym na bóle brzucha, wrzody żołądka i posiadającym chorą dwunastnicę. Po płukankę ślazową powinny sięgnąć osoby borykające się ze stanem zapalnym oczu lub z łzawiącymi oczami. Gazą zwilżoną płukanką muszę przemywać chore miejsca. Picie naparu ze ślazu zaniedbanego działa jak lek osłonowy, dlatego zalecany jest podczas kuracji antybiotykowej.

Niektóre kosmetyki ze ślazem w składzie działają dobroczynnie na cerę. Są więc dedykowane osobom mającym trądzik, wągry czy inne wykwity skórne choćby o charakterze alergicznym.

Ślaz zaniedbany – zastosowanie w kuchni

Kwiaty oraz liście ślazu zaniedbanego są jadalne, zarówno na surowo, jak i gotowane. Niektórzy traktują ślaz w kuchni niczym jarzynę, a inni przygotowują z niego marynaty, jeszcze inni dodają go do surówek i sałatek lub sosów, jak przyprawę. Ślaz znalazł też zastosowanie w cukiernictwie – z jego korzeni przygotowywano wywar, który zastępował białko jajka. Można było go ubijać na pianę i stosować do produkcji ciast bezowych.

Wieki temu nie było zegarów. Ludzie na podstawie ruchów kwiatów wyznaczali czas. Zorientowali się bowiem, że każda roślina ma swój własny cykl dobowy: otwiera się i zamyka zależnie od tego, jak padają na nią promienie słoneczne. Jedną z takich roślin, pomagających wyznaczyć porę dnia, był ślaz. Tworzono grządki z różnych roślin (w tym ze ślazu) otwierających się i zamykających o określonych porach. Gdy na środku grządki w ziemi zamocowano pręt, powstawał zegar słoneczny. Ślaz pełnił rolę godziny 10, o tej godzinie jego kwiaty się zamykały.

Szwajcarskie ciasto morelowe

Szybkie ciasto z morelami

forma 25 x 25cm

150 g miękkiego masła
150 g cukru
3 jajka
1 łyżka amaretto
150 g mąki
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia

+ morele,  płatki migdałowe

Nagrzać piekarnik do 180°.
Morele umyć, przepołowić i wypestkować.
Masło utrzeć (zmiksować) z cukrem do białości. Dalej miksując dodawać po jednym jajku, następnie dodać amaretto oraz – partiami – mąkę wymieszaną z proszkiem. Ciasto przelać do natłuszczonej lub wyłożonej papierem formy, ułożyć owoce i posypać płatkami migdałowymi. Piec ok. 40 min (lub do suchego patyczka).

*

Stara, prosta recepta na choroby jelit

Witaj,

Najczęściej potrzebne i najszerzej stosowane są  mieszanki ziołowe zalecane w zaparciach .

Prostym w przygotowaniu, a jednocześnie  bardzo skutecznym środkiem jest napar z siemienia lnianego.

Oto recepta:  1 łyżkę stołową  nasion siemienia zalewa się 1/2 szklanki ciepłej wody, trzyma pod przykryciem kilka godzin, po czym przecedza i wypija . Taką porcję  wypijać  2 razy dziennie, w tym   na czczo.

Tak samo przyrządza  się i dawkuje napar z kwiatów  dzikiego bzu / 2 czubate łyżki/ na pół szklanki ciepłej wody

W jakich preparatach medycznych znajdziesz przeciwbakteryjny olejek gozdzikowy

Witaj,
Ludzie interesowali się roślinnymi substancjami zapachowymi od zamierzchłych czasów. Potwierdzają to wykopaliska prowadzone na terenach państw starożytnych (Grecji, Rzymu, Egiptu, Indii i Chin). Hipokrates (460-377 p.n.e.), Dioskurides (I w n.e.), Galen (131-201) Avicenna (980-1037) w swoich dziełach opisali działanie takich roślin oraz zastosowanie w lecznictwie. Goździki od wielu wieków były stosowane jako przyprawa korzenna.
Olejek goździkowy uzyskiwany jest z pąków kwiatowych wiecznie zielonego drzewa goździkowego Eugenia caryophyllata Thunenberg (Myrtaceae)(1). Eugenia (słowo pochodzenia łacińskiego) i caryophyllus (słowo pochodzenia greckiego) oznaczają liście orzecha, a pąki drzewa wyglądem przypominają orzechy. Natomiast nazwa clove (od łacińskiego słowa clavus, oznaczającego gwóźdź) odnosi się do kształtu pąków. Roślina może osiągać powyżej 15 metrów wysokości. Rośnie na Sumatrze, Madagaskarze, Zanzibarze, Wyspach Mauritius i na Seszelach. Najlepsze goździki pochodzą z Tanzanii. Goździki jako przyprawa były znane w Chinach jeszcze przed 266 r. p.n.e. W 1970 r. we Francji rozpowszechniła się uprawa drzewa na wyspie Mauritius i Reunion. Drzewo to pochodzi z Filipin i obecnie uprawiane jest w wielu krajach zlokalizowanych w strefie podzwrotnikowej. Olejek goździkowy otrzymywany jest z pąków kwiatowych na drodze destylacji z parą wodną. Głównym składnikiem olejku jest eugenol (ok. 95%) i jego izomer izoeugenol.

Czytaj dalej „W jakich preparatach medycznych znajdziesz przeciwbakteryjny olejek gozdzikowy”