Dla tych co ” ciężki oddech mają”

Znalezione obrazy dla zapytania lepiężnik różowy
Witaj,
Już Diskorides i Pliniusz pisali o właściwościach leczniczych lepiężnika różowego. W 1664 roku D. Jakobi Tabernaemonti w znanym podręczniku zielarskim pisze następująco – ci co ciężki oddech mają, stały kaszel i odkrztuszanie ale nic odkrztusić nie mogą z powodu lepkiego śluzu, który w piersiach siedzi, ci powinni korzeń Petasites mocno bez liści ssać.

Czytaj dalej „Dla tych co ” ciężki oddech mają””

Sernik któremu żaden nie dorównuje smakiem

wafle

Witaj,

Od wielu lat w moim domu / tylko podczas  wyjątkowo ważnych uroczystości / króluje na stole ten sernik. Przepis jest tak prosty dlatego  przed laty mnie zainteresował. Po prostu sernik dla osób, które męczą się pracą w kuchni. A ja do nich należę. Czytaj dalej „Sernik któremu żaden nie dorównuje smakiem”

Niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe w bólach kości i stawów

Witaj,

W wielu badaniach klinicznych, często wieloośrodkowych, wykazano istotne działanie farmakologiczne (przeciwbólowe, przeciwzapalne) ekstraktów z hakorośli rozesłanej,  bądź wyizolowanego, czystego harpagozydu.

I tak na przykład, w badaniach randomizowanych, wieloośrodkowych, z podwójnie ślepą próbą, u pacjentów cierpiących na zapalenie kości i stawów badano skuteczność oraz tolerancję na produkt ziołowy, zawierający sproszkowany korzeń Harpagophytum procumbens / czarci pazur /. Czytaj dalej „Niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe w bólach kości i stawów”

Wybrane leki roślinne w schorzeniach dróg oddechowych

Witaj,
Schorzenia układu oddechowego należą do najczęściej występujących w wieku rozwojowym i od wielu lat obserwuje się narastającą falę tych zachorowań, zarówno  schorzenia infekcyjne dróg oddechowych, jak i choroby zapalno-alergiczne.
Leczenie tych schorzeń opiera się zazwyczaj na rutynowym stosowaniu antybiotyków i sulfonamidów, a alternatywną dla nich mogłyby być leki pochodzenia roślinnego podawane w przypadku wielu chorób o łagodnym przebiegu.
Należy podkreślić jednak, że stosowanie w pneumonologii leków pochodzenia roślinnego jest postępowaniem objawowym, a nie przyczynowym. Takie leczenie najczęściej stanowi jedyną możliwość przyjścia z pomocą choremu.
Wspomniane wyżej choroby stanowią ważny problem medycyny wieku rozwojowego, stając się coraz częściej problemem ogólnospołecznym.
Dotyczy on nie tylko dzieci w różnych okresach ich życia, lecz przede wszystkim faktu, że często niedoleczone choroby układu oddechowego w wieku młodzieńczym rzutują na zachorowalność w wieku dojrzałym. Wtedy schorzenia te w rozpoczynającym się wieku produkcyjnym są najczęstszą przyczyną absencji w pracy.
Po wielu latach mogą być nawet przyczyną tzw. inwalidztwa oddechowego. Wobec powyższego, leczenie tych chorób powinno być wielokierunkowe uwzględniające leczenie klasyczne w czasie zaostrzeń i z  rehabilitacją jak i terapią lekami roślinnymi, które to leczenie klasyczne świetnie uzupełnia, zwłaszcza w okresie przewlekających i nawrotowych zmian.
Fitoterapia pneumonologiczna dysponuje wieloma gotowymi specyfikami o zróżnicowanym, często kompleksowym działaniu. Najszerzej reprezentowane w leczeniu chorób układu oddechowego są leki pochodzenia roślinnego, które powodują: upłynnianie gęstej, zalegającej wydzieliny oskrzelowej, hypersekrecję oskrzelową oraz działają wykrztuśnie.
Leki te wspomagają zarówno mechanizmy samooczyszczania dróg oddechowych, jak i upłynniają zalegającą lepką wydzielinę oskrzelową, powodując szybkie jej usuwanie.
Leki te stosuje się zazwyczaj w godzinach rannych, kiedy chorzy na przewlekłe i nawracające choroby układu oddechowego odkrztuszają znaczne ilości wydzieliny nagromadzonej podczas snu.
Uzupełnieniem działania tych leków jest stosowanie kinezyterapii oraz drenażu ułożeniowego. W tej grupie leków stosuje się m.in.:
Apitussic – syrop (ziołomiód sosnowy, gwajakolosulfinian potasu), działanie wykrztuśne.
Babicum – syrop, działanie wykrztuśne i łagodzące kaszel.
Bronchicum eliksir – płyn (nalewka z ziela grindelli, korzenia pierwiosnka, korzenia biedrzeńca,
liści tymianku i olejku eukaliptusowego), działanie głównie wykrztuśne.
Bronchicum Paracelsus – pastylki do ssania (wyciągi z biedrzeńca, pierwiosnka, gliceryzynianu, mentolu, prokainy), działanie wykrztuśne.
Bronchicum Paracelsus – syrop (nalewka z ziela grindelli, korzenia biedrzeńca i pierwiosnka, kwiatów róży, ziela tymianku, miodu), działanie wykrztuśne.
Bronchomil – syrop (wyciąg z tymianku, soku z babki), działanie przeciwzapalne i wykrztuśne.
Bronchopect – krople (wyciąg z bluszczu), działanie wykrztuśne i łagodne działanie bronchospazmolityczne.
Bronchosol – płyn (wyciąg z tymianku i pierwiosnka), działanie upłynniające wydzielinę.
Drosetux – syrop homeopatyczny, działanie przeciwkaszlowe.
Echinasal – syrop (sok z jeżówki, wyciąg z ziela doględy, liści babki i owoców dzikiej róży), działanie wykrztuśne, ale również przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i immunostymulujące.
Grindemel N – syrop (przygotowany na miodzie pszczelim, lipowym zawierający wyciągi z grindelli, biedrzeńca, pierwiosnka, omanu, tymianku), działanie wykrztuśne.
Hedeliicum – płyn (wyciąg z liści bluszczu, tymianku), działanie wykrztuśne.
Hedelix – syrop (wyciąg z liści bluszczu), działanie wykrztuśne.
Herbapect – syrop (wyciąg z ziela tymianku i korzenia pierwiosnka, gwajakolosulfonianu potasu i sorbitolu), działanie wykrztuśne, przeciwzapalne i nieznacznie łagodzące kaszel.
Mel Farfarae – syrop, działanie wykrztuśne i łagodzące kaszel.
Pastylki wykrztuśne – pastylki do ssania (gwajakolosulfonian potasu, wyciąg z korzenia lukrecji, miód), działanie wykrztuśne i nieznacznie przeciwkaszlowe.
Plantagen – syrop (wyciąg z babki lancetowatej), działanie przeciwzapalne, wykrztuśne i przeciwskurczowe.
Plantaginis – syrop (wyciąg z babki lancetowatej), działanie przeciwzapalne, wykrztuśne i przeciwskurczowe.
Saponarex – płyn (wyciąg z mydlnicy lekarskiej, babki lancetowatej i tymianku), działanie upłynniające i wykrztuśne.
Sinupret – krople i drażetki (wyciąg z babki lancetowatej), działanie wykrztuśne.
Sir. Pini comp. – syrop (wyciąg z tymianku, glistnika, kopru, fosforanu kodeiny, mleczanu wapnia, kwas fosforowy), działanie wykrztuśne, ale równocześnie przeciwkaszlowe (kodeina).
Sir. Tymi comp. – syrop (wyciąg z ziela tymianku, tymolu, wodorotlenek amonu, bromek amonu), działanie wykrztuśne.
Sir. Verbasci – syrop (wyciąg ze świeżych kwiatów dziewanny), działanie wykrztuśne.
Tussipect – syrop (wyciąg z tymianku, lukrecji i korzenia goryczki, saponiny, tymolu, chlorowodorek efedryny), działanie wykrztuśne, przeciwzapalne i odkażające błonę śluzową jamy ustnej.
Tussipect – tabletki.
Tussipini – syrop (wyciąg z sosny, glistnika i kopru, fosforan kodeiny), działanie wykrztuśne i przeciwkaszlowe (kodeina).
Tussipini D – syrop bez kodeiny dla dzieci młodszych.
Uporczywy, suchy kaszel można złagodzić lub całkowicie zlikwidować poprzez podanie leków przeciwkaszlowych. Preparaty tej grupy przynoszą ulgę chorym z długotrwałym, męczącym i wyczerpującym kaszlem. Należą do niej m.in.:
Azarina – tabletki (ziele kopytnika, korzeń omanu i lukrecji, ziele glistnika, ol. anyżowy i fosforan kodeiny), działanie przeciwkaszlowe (hamuje nadmierne odruchy kaszlowe) i wykrztuśne.
Pectosol – krople (wyciąg z korzeni omanu, mydlnicy lekarskiej, macierzanki, ziela hyzopu i plechy porostu islandzkiego), działanie przeciwkaszlowe i przy utrudnionym odkrztuszaniu.
Pectosy – pastylki przeciwkaszlowe.
Rubital – syrop prawoślazowo-malinowy, działanie przeciwkaszlowe.
Rubital comp. – syrop prawoślazowo-malinowy + chlorowodorek efedryny, działanie przeciwkaszlowe.
Sir. Althae – syrop prawoślazowy, działanie przeciwkaszlowe.
Tymianek i podbiał – pastylki do ssania (wyciąg z tymianku i podbiału), działanie przeciwkaszlowe.
Do łagodzenia suchego kaszlu i nawilżania śluzówek dróg oddechowych wykorzystać można gotowe mieszanki osłaniające, złożone z surowców śluzowych, np. Fitomix V, Pectosan, Neopectosan, Bronchial, Pulmosan lub osłaniająco-wykrztuśne: Fitomix II, Pectovit, Tussifloss, Expefloss, Tussisten i zioła wykrztuśne.
Fitoterapeutyki stosuje się również w infekcji dróg oddechowych, podając odpowiednie leki o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym, np. Alliofil, Algorin, Propolin, Sir. Alcep,
fil, Algorin, Propolin, Sir. Alcep, Plantifort i Pirosil.
Jest to grupa preparatów uzupełniających terapię lekami syntetycznymi o szerokim zakresie działania.
Najdogodniejszą jednak drogą podania leku w schorzeniach układu oddechowego wydaje się być droga aerogenna, ponieważ najczęściej zależy nam na miejscowym działaniu leku w narządzie oddechowym.
Dlatego też aerozoloterapia stanowi najcenniejszą drogę podania leku, która w wielu przypadkach powinna być drogą z wyboru.
Szczególną przydatność do przygotowania leków aerozolowych wykazują olejki eteryczne.
Z najczęściej wykorzystywanych w pneumonologii olejków eterycznych należy wymienić takie jak:
olejek anyżowy (Ol. Anisi) oraz olejek koprowy (Ol. Foeniculi) – o szczególnie cennych właściwościach polegających na przyspieszeniu ruchu rzęsek aparatu migawkowego jak również o łagodnym działaniu wykrztuśnym i sekretomotorycznym;
olejek cynamonowy (Ol. Cinnamomi), olejek goździkowy (Ol. Caryophylli), olejek tymiankowy (Ol. Thymi), olejek z drzewa herbacianego – wykazują właściwości przeciwbakteryjne;
olejek jodłowy (Ol. Abietis), olejek sosnowy (Ol. Poni silvestris), olejek kosodrzewinowy (Ol. Pini pumilionis), olejek świerkowy (Ol. Piceae) – działanie wykrztuśne, bakteriobójcze i rozkurczowe;
olejek eukaliptusowy (Ol. Eucalypti) – działanie bakteriobójcze, wykrztuśne i rozkurczowe;
olejek miętowy (Ol. Menthae piperitae) – działanie bakteriobójcze i lekko znieczulające (należy stosować ostrożnie u chorych alergicznych)./ mam na uwadze tylko naturalne olejki eteryczne np. Dr Beta
W aptekach jest natomiast cały szereg leków do domowych inhalacji parowych, będących w gruncie rzeczy olejkami eterycznymi pojedynczymi lub ich mieszaninami. Metoda ta, stosowana jeszcze mimo wielu zastrzeżeń ; powinno się ograniczyć jej stosowanie u osobników nadreaktywnych.
Z gotowych złożonych preparatów do inhalacji parowych wymienić m.in. należy:
Amol – (roztwór etanolowy olejków: melisy indyjskiej, muszkatołowego, goździkowego, cynamonowego, cytrynowego, mięty pieprzowej, lawendowego oraz mentolu).
Argol – (roztwór etanolowy olejków: melisowego, cynamonowego, tymiankowego, cytrynowego, muszkatołowego, goździkowego, kolendrowego, miętowego i mentolu).
Aromatol – (roztwór etanolowy olejków: melisowego, goździkowego, cynamonowego, cytrynowego, z mięty pieprzowej, lawendowego i mentolu).
Bronchicum Inhalat – (emulsja: eukaliptol, terpineol, olejek sosnowy, tymiankowy i rozmarynowy).
Inhal-Mix – (roztwór etanolowy olejków: eukaliptusowego, majerankowego, szałwiowego, tymiankowego i z mięty pieprzowej).
Inhalosol – (ol. tymiankowy, szałwiowy, sosnowy).
Mentoklar – (ol. eukaliptusowy, terpentynowy, miętowy, tymiankowy, cedrowy oraz mentol).
Noval – (roztwór etanolowy olejków: melisy indyjskiej, goździkowego, cynamonowego, cytrynowego, miętowego, lawendowego, eukaliptusowego, tatarakowego, arcydzięglowego i mentolu).
Olbas oil – (ol. kajuputowy, goździkowy, eukaliptusowy, z owoców jałowca, brzozowy, miętowy i mentol).
Pectobonisol – (sok z babki, jeżówki, nalewki z lipy, lukrecji, mięty i wyciągów z tymianku).
Salviasept – (olejki szałwiowy, tymiankowy, majerankowy, miętowy, goździkowy, mentol i wyciągi płynne z koszyczków rumianku, liści szałwi, ziela krwawnika, ziela mięty pieprzowej, ziela tymianku i owoców kopru).
Specyficzną formę leków wziewnych stanowią też balsamy roślinne i maści zawierające łatwo lotne substancje roślinne o wysokiej prężności par. Preparaty te stosowane były od dawna do nacierania klatki piersiowej i przygotowania inhalacji parowych. Obok bezpośredniego działania na skórę, lotne składniki pod wpływem ciepła parują i są przez chorych wdychane. Ten rodzaj preparatów różnie ocenianych w przeszłości, aktualnie zyskuje na popularności, choć jego stosowanie u małych dzieci jest ograniczone.
Kilka takich preparatów dostępnych jest na naszym rynku farmaceutycznym, np. balsam Herbolen, Herbolen D, Mentoklar żel, Pulmex i Pulmex Baby, Rub Arom, Analgol, Eterisan, Balsam „Świątynia Niebios”, Ben-Gay Childrens, Mentoklar, Pulmonil, VicVapoRub, Transpulmin, Aromagel, Depulol.
Dla przypomnienia, wskazania w aerozoloterapii zwłaszcza choroby o charakterze przewlekłym, nawracającym. Działanie inhalacji to nie tylko działanie substancji czynnych, ale również bardzo ważne działanie nawilżające każdego zabiegu inhalacyjnego.
Wspomnieć należy również o naturalnych solankach mineralnych stosowanych szeroko w lecznictwie uzdrowiskowym. Niskoprocentowe (0,5-1%) solanki, zwłaszcza jodowo-bromkowe wykazują korzystne działanie nawilżające, upłynniające zalegającą wydzielinę oskrzelową oraz aktywizujące transport śluzowo-rzęskowy. Solanki te powinny być podawane jedynie z inhalacyjnych aparatów ultradźwiękowych lub aparatów pneumatycznych starszej generacji.
Leki roślinne stanowią cenne uzupełnienie klasycznej terapii układu oddechowego u dzieci. Ze względu na nawracający ich charakter, leki te, oferujące szeroki wachlarz preparatów, zajmują w pulmonologii praktycznej należne im miejsce. Dodatkowym argumentem za ich stosowaniem u dzieci przemawia fakt dobrej tolerancji i znikomych objawów ubocznych. W pediatrycznym lecznictwie domowym leki te znajdują obecnie coraz szersze zastosowanie.
Piśmiennictwo
1. Alkiewicz J.: Inhalacyjna postać koncentratu z Allium satiwum w eliminacji Candida albicans u dzieci z chorobami układu oddechowego. Herba Polon. Supl. I, 1985, 1-141. 2.Alkiewicz J., Makowska M.: Leki roślinne w chorobach dróg oddechowych. Farmacja Polska 1995, 51, 21, 939-945. 3. Alkiewicz J. i wsp.: Leczenie inhalacyjne i rehabilitacja układu oddechowego u dzieci i dorosłych. Volumed, Wrocław 1995. 4. Danysz A., Telejko E.: Poradnik dla aptekarza. Kwadryga, 1997, 30-36. 5. Lamer-Zarawska E.: Zioła dla dzieci. Astrum, Wrocław 1995, 124-141. 6. Lamer-Zarawska E.: Zioła dla niemowląt i małych dzieci, Gazeta farmaceutyczna, 2000, 5:52. 7. Lamer-Zarawska E.: Kiedy dziecko choruje – pomocne zioła, Gazeta farmaceutyczna, 2000, 6:46. 8. Lamer-Zarawska E.: Zioła dla niemowląt i małych dzieci – przeciwwskazania, Gazeta farmaceutyczna, 2000, 7:46. 9.Lutomski J., Alkiewicz J.: Leki roślinne w profilaktyce i terapii. PZWL, Warszawa 1993, 62-72. 10. Makowska M., Alkiewicz J.: Leki roślinne w chorobach dróg oddechowych ze szczególnym uwzględnieniem aerozoloterapii, Nowa Pediatria, 98, 2:13. 11. Samochowiec L.: Kompendium fitoterapii. Volumed, Wrocław 1995, 58-90.

 

Jak przywrócić równowagę psychiczną organizmu- mieszanka ziołowa

Witaj,

Stany depresyjne cechuje obniżenie podstawowego nastroju (smutek, przygnębienie, zobojętnienie), zmniejszenie aktywności psychoruchowej (spowolnienie procesów myślowych i ruchowych, utrata energii życiowej, poczucie ciągłego zmęczenia fizycznego), zaburzenia rytmu okołodobowego (rano gorsze samopoczucie, wieczorem lepsze, wczesne budzenie się, płytki sen, bóle głowy, wysychanie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, ubytek masy ciała), a także lęk (poczucie napięcia, zagrożenia i niepokoju, podniecenie ruchowe).Ta mieszanka ziołowa z miodem pozwala na przywrócenie równowagi psychicznej organizmu. Czytaj dalej „Jak przywrócić równowagę psychiczną organizmu- mieszanka ziołowa”

Na hemoroidy stosuj tę starą receptę

Witaj,

Oto przepis:

Kora dębu- 50,0 g

Ziele skrzypu- 50,0 g

Kłącze waleriany/ kozłka lekarskiego- 20,0 g

Do stosowania: 1 łyżkę kory dębu, 1 łyżkę  ziela skrzypu , 1/2 łyżki kozłka lekarskiego.

Zagotować z 1 1/2 szklanki wody. Po ostudzeniu i odcedzeniu stosować do lewatyw i na kompresy

 

Poczciwa waleriana

Kozłek lekarski, czyli waleriana, to roślina rosnąca dziko w wilgotnych zaroślach w całej Polsce

Witaj,

Kozłek lekarski (Valeriana officinalis), powszechnie znany jako waleriana, to zioło, którego kłącza (Rhizoma Valerianae), czyli podziemne łodygi, i korzeń (Radix Valerianae), zwany potocznie korzeniem waleriany, są surowcami leczniczymi, od lat wykorzystywanymi zarówno w medycynie ludowej, jak i konwencjonalnej.

Wykazują one przede wszystkim działanie uspokajające, dlatego znalazły zastosowanie głównie jako środek „wyciszający” organizm w stanach łagodnego napięcia nerwowego i przy trudnościach w zasypianiu na tle nerwowym.

Warto jednak wiedzieć, że kozłek lekarki ma także inne właściwości lecznicze, m.in. rozkurczające, dzięki czemu można go stosować w dolegliwościach żołądkowych lub podczas bolesnych miesiączek.

Należy jednak zaznaczyć, że preparaty na bazie kozłka lekarskiego mają różną wartość zdrowotną w zależności od tego, czy to wyciągi alkoholowe, czy wodne, ponieważ główne składniki aktywne – przede wszystkim olejek eteryczny, a także walepotriaty (choć te ostatnie są bardzo nietrwałe i występują w surowcu w nieznacznych ilościach) – rozpuszczają się lepiej w alkoholu niż w wodzie.

Ponadto o działaniu waleriany decyduje także sposób suszenia – prawidłowo korzenie i kłącza suszy w suszarniach ogrzewanych w temp. do 35 st. C. Jeśli suszenie odbywa się w wyższej temperaturze, zawarte w nich substancje aktywne tracą swoje zdrowotne właściwości.

Kozłek lekarski (waleriana) na sen i uspokojenie

Korzeń i kłącza kozłka lekarskiego obniżają bowiem aktywność ośrodkowego układu nerwowego, a co za tym idzie – doprowadzają do zmniejszenia napięcia i uczucia niepokoju, wywołują stan odprężenia psychicznego, w związku z tym są powszechnie stosowane w stanach zdenerwowania, napięcia i pobudzenia nerwowego.

Korzeń waleriany jest także skutecznym środkiem na umiarkowaną bezsenność  – szczególnie w utrudnionym zasypianiu, spowodowanym stanami napięcia i pobudzenia nerwowego. Poprawia on jakość snu, poprzez zmniejszenie czasu potrzebnego do zaśnięcia, wydłużenie czasu snu oraz zmniejszenie ilości wybudzeń w ciągu nocy.

Waleriana to potoczna nazwa kozłka lekarskiego, choć tak naprawdę to nazwa przetworów (tabletek, kropli itd.) z korzenia i kłączy tego zioła.

Potwierdzają to badania niemieckich naukowców. W ich 6-tygodniowym eksperymencie wzięły udział 202 dorosłe osób cierpiące na bezsenność. Badanych podzielono na dwie grupy – jedna przyjmowała 600 mg preparatu Sedonium (wyciąg z kozłka), a druga 10 mg oksazepamu (leku przeciwlękowego).

Okazuje się, że działanie obu środków było podobne – obie grupy badanych zgłaszały taką samą poprawę jakości snu, wydłużenie czasu snu i czuły się tak samo wypoczęte.

We wnioskach badacze zaznaczyli, że wyciąg z kozłka jest skuteczny w łagodnej do umiarkowanej bezsenności, natomiast w stanach lękowych jego skuteczność jest ograniczona.

Co ciekawe, z innych badań wynika, że waleriana działa, ale tylko na osoby, które mają problemy z zasypianiem. U pacjentów nie mających tych trudności, wyciąg z kozłka nie wykazywał żadnego działania.

Z kolei z innych badań wynika, że waleriana sprawdza się w sytuacjach stresowych. W tygodniowym teście wzięły udział 54 osoby, które podzielono na 3 grupy.

Jednej podawano 120 mg ekstraktu z pieprzu metystynowego, drugiej ekstrakt z korzenia waleriany w dawkach 600 mg, a trzeciej placebo.

U wszystkich osób wywołano stres w warunkach laboratoryjnych. Okazało się, że oba preparaty obniżały skurczowe ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca i poziom stresu. Działania tego nie stwierdzono u pacjentów otrzymujących placebo.

Ponadto z badań z 2002 roku wynika, że wyciąg z kozłka lekarskiego ma podobne działanie co diazepam – substancja czynna popularnych leków psychotropowych.

W eksperymencie wzięło udział 36 osób z rozpoznaniem uogólnionego lęku. Badanych przez 4 tygodnie leczono preparatem z diazepamem (w dawce 2,5 mg 3 razy dziennie) lub wyciągiem z kozłka lekarskiego (zawierającym 80 proc. dihydrowaltratu, 15 proc. waltratu i 5 proc. acetowaltratu), w dawce 50 mg 3 razy dziennie, oraz placebo.

Okazało się, ze zarówno u leczonych diazepamem, jak i wyciągiem z kozłka stwierdzono znamienny spadek czynnika psychicznego na skali lękowej Hamiltona.

Warto wiedzieć, że w medycynie naturalnej przetwory z kozłka lekarskiego stosuje się w także w takich dolegliwościach, jak: przyspieszone bicie serca na tle nerwowym, ból głowy, pulsowanie w skroniach, a nawet lekkie zawroty głowy. W medycynie ludowej kozłek lekarski był używany także w celu leczenia padaczki.

To ci się przyda

Kozłek lekarski (waleriana) – jak stosować? Dawkowanie waleriany

Kozłek lekarski jest uważany za stosunkowo bezpieczne zioło, pod warunkiem, że będzie stosowany w zalecanych dawkach przez określony czas, czyli nie dłużej niż miesiąc. Po 30 dniach zażywania waleriany należy zrobić dwutygodniową przerwę, po czym ponownie można wrócić do jej stosowania.

Napar z waleriany przygotowuje się, zalewając 1 łyżeczkę korzenia kozłka (około 2,5 g) 1 filiżanką wrzącej wody (150 ml). Całość należy naparzać pod przykryciem 10-15 minut, a potem przecedzić. Napar można pić po 1 filiżance 3 razy dziennie.

Nalewka z waleriany (kozłkowa) – dorośli mogą przyjmować 20-60 kropli nalewki w kieliszku wody po zjedzeniu kilka razy dziennie jako środek rozkurczowy i uspokajający. Nalewkę kozłkową można kupić w aptekach (należy prosić o krople walerianowe). Cena to około 8 zł za 100 g.

Można także przyrządzić napój uspokajający z walerianą, dodając 60 kropli (około 1/3 łyżeczki) nalewki kozłkowej (kropli walerianowych) do szklanki gorącego mleka, osłodzonego łyżką miodu. Wypity godzinę przed pójściem spać, przywróci spokojny i głęboki sen.

Kozłek lekarski (waleriana) na żołądek

Kozłek lekarki był stosowany w medycynie ludowej także jako środek na dolegliwości układu pokarmowego i moczowego. Słynny polski zielarz Syreniusz podkreślał wyjątkowe właściwości waleriany, pisząc, że „Wątrobę, śledzioną, przechody moczu, nerki, pęcherz zamulony i zatkany otwiera. Piasek i kamień moczem wywodzi”.

Poza tym waleriana ma działanie rozkurczowe, dlatego można ją stosować, by złagodzić stany skurczowe żołądka.

Ponadto waleriana wykazuje działanie wiatropędne, które jest ściśle powiązane z efektem rozkurczowym oraz większym wydzielaniem soków żołądkowych. Warto wiedzieć, że zioło to pobudza także wydzielanie śliny.

Kozłek lekarski (waleriana) na PMS i ból miesiączkowy

W związku z tym, że waleriana działa rozkurczowo na mięśnie gładkie, można ją stosować, by zmniejszyć ból miesiączkowy.

Ponadto – ze względu na działanie uspokajające – mogą po nią sięgać także kobiety zmagające się z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Poza tym walerianę stosuje się w okresie przekwitania u kobiet.

Kozłek lekarski (waleriana) – na łupież i łojotok

Współczesna fitoterapia poleca stosowanie zewnętrznie naparów na skórę głowy przy łupieżu i łojotoku, a nawet w niektórych dermatozach.

Ważne

Kozłek lekarski (waleriana) – skutki uboczne

Długotrwałe stosowanie waleriany (dłużej niż miesiąc) lub spożywanie jej w nadmiernych ilościach może spowodować działania niepożądane, takich jak bóle głowy, zaburzenia wzroku, palpitacje serca i mdłości czy pogorszenie trawienia. Innymi skutkami ubocznymi może być nadpobudliwość lub bezsenność. Rzadko obserwuje się uszkodzenie wątroby. Możliwe są również reakcje alergiczne.

Przy prawidłowym stosowaniu waleriana jest pozbawiona niemal całkowicie niekorzystnych działań ubocznych.

Kozłek lekarski (waleriana) – przeciwwskazania

Waleriany nie można łączyć z lekami przeciwhistaminowymi, zwiotczającymi mięśnie, uspokajającymi, nasennymi, antynapadowymi, środkami odurzającymi, alkoholem lub jakimikolwiek lekami stosowanymi w leczeniu chorób psychicznych (m.in. przeciwdepresyjnymi, przeciwlękowymi).

Osoby chore na raka, przyjmujące leki przeciwgrzybicze lub leki obniżające poziom cholesterolu, przed spożyciem waleriany powinny skontaktować się z lekarzem. Zalecenia te dotyczą także osób z chorobami nerek i wątroby.

Waleriana może wchodzić w interakcje z lekami stosowanymi przez anestezjologów, w związku z tym nie powinno się jej stosować przed operacją w znieczuleniu ogólnym.

Z kozłka lekarskiego powinny zrezygnować także kobiety w ciąży lub karmiące piersią, a także dzieci do 12. roku życia (według Europejskiej Agencji Leków, preparaty otrzymywane z kozłka lekarskiego można stosować u osób od 12. roku życia).

Również osoby, które prowadzą pojazdy mechaniczne lub obsługują urządzenia mechaniczne, będące w ruchu, nie powinny stosować waleriany.

Preparaty zawierające kozłek lekarski powinny być stosowane ostrożnie u osób starszych, gdyż mogą przyczynić się u nich do zawrotów głowy po przebudzeniu, omdleń, a nawet zaburzeń świadomości.

Bibliografia:

1. Karłowicz-Bodalska K., Ocena korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) jako środka o działaniu uspokajającym i ułatwiającym zasypianie, „Postępy Fitoterapii” 2004, nr 3.

Esencje kwiatowe Dr Bacha.

Znalezione obrazy dla zapytania powojniki

Witaj,

Esencje kwiatowe Dr. Bacha zostały wyselekcjonowane w połowie lat 30. XX wieku przez brytyjskiego lekarza i naukowca – Edwarda Bacha. Dziś są najbardziej znanymi na świecie. Do wzrostu ich popularności przyczyniła się potwierdzona doświadczeniami skuteczność.

Dr Bach uważał, że główną przyczyną wielu chorób jest zakłócony stan emocjonalny. Dlatego chciał skompletować serię esencji kwiatowych, które korzystnie wpłyną na każdy rodzaj problemów emocjonalnych. Esencje wykazują działanie terapeutyczne i pomagają każdemu, kto chce poznać przyczyny swoich problemów emocjonalnych oraz zaburzeń psychicznych. Wspierają w dążeniu do harmonii i równowagi w życiu codziennym, a to pozwala uniknąć problemów zdrowotnych związanych z psychiką.

Ekstrakty dr. Bacha są całkowicie naturalne i bezpieczne.

Rośliny, z których pozyskiwane są esencje dla tych produktów rosną w samym sercu francuskiej krainy Owernia. Pochodzą z kontrolowanych upraw biologicznych i są starannie, ręcznie selekcjonowane.  Esencje uzyskuje się poprzez dodanie krystalicznie czystej wody źródlanej, a konserwuje się koniakiem.

Perfum stworzony w oparciu o pięć esencji kwiatowych wg oryginalnej receptury dr Bacha, przywraca dobre samopoczucie przy zmęczeniu, stresie i trudnościach w zasypianiu. Prawdziwy olej z róży damasceńskiej oraz starannie dobrane ekstrakty roślinne nadają eliksirowi wyjątkową nutę zapachową i pozostawiają wyjątkowy zapach na skórze.

Perfum wg oryginalnej receptury dr. Bacha z pięcioma esencjami kwiatowymi:
posłonek  – panika, przerażenie
niecierpek  – stres i napięcie
powojnik  – zapominalstwo i nieuwaga
śliwka wiśniowa  – strach przed utratą kontroli
śniedek baldaszkowaty  – lęk

Mam na uwadze  wspaniałą firmę liczę , że Św. Mikołaj przyniesie mi te perfumy pod choinkę w tym roku.